از هردری

ما  نمی گیریم  رشدِ  ریشه ها  را   سر سری         تا  شود   سبز  و  شکـوفـا   شاخة  نوآوری
از وفور تازگی  هـا   جز  امید خیر  نیست !         هست  در باغ قدیمی هم  ،  بهاران ،  نوبری
شاد  و  خوشنودیم   از  سیر قـطارپیشرفت        دستِ ما  هم  می رسد  بر حلقه ی فن آوری
شد اگر نو ، فکر و شعر و قالب و سبک و بیان        کم  نشد  از  رتـبة   هـمـدوره های انوری
ميوة ممنوعه  ،  کـار آدمی   را   کـرد   زار!          حال  باید  دل ببندد  بــر درخـتِ ديگري
چشم ودل را می نوازد هردرخـتِ میوه دار           بید  جبران  میکند  با  سایه ، عیب بی بری
نیست  هیچ اجزاءِ شی ای بی تناسب جفت وجور     هرسری را هست  سودای مناسب همسري
غیر از حــوا   ندارد  زوج آدم ،  هیچ  زن!          حسرت خوشبختی او می خورد ، هر دختری
غولهاي عـــهدِ مـا ، ازقصّه دور افتاده اند         ديو  هم  دارد  بـرای  عـدّه اي  حـکم پري
چون  رسد  پای یکی دلّال ،  در باغ  بـهشت         بیم آن دارم که  بفروشد  به صدها مشتری
از  کتاب  است  و  معلِّم رشد  آدم ،  بیگمان        زندگی  با  عـلم   دارد  کم   و  کیفِ  بهتری
کم نمی آرد به مضمون(بیکی)ازحرف وحدیث      دفترش  دارد   فراوان  گفته ها  از  هر دری

اکبر علی بیکی

یزدفردا