یک اتومبیلران:آيا هيچ كدام از مسئولين استان خبر دارند:اتومبيلرانان از هيچگونه امكاناتي برخوردار نيستند؟؟

یزدفردابه نقل ازیک اتومبیلران یزدی  :در تاريخ 17/6/85 سرانجام با موافقت مسئولين هيات موتورسواري و اتومبيلراني استان يزد اولين مسابقه اتومبيلراني در يزد برگزار شد. با استقبالي كه از اين مسابقه شد مسابقات پيگيري و هر ماه يك بار در رشته هاي مختلف برگزار شد. تا جايي كه در پايان سال 85 يك پيست خاكي (زيرساخت ) به طول يك و نيم كيلومتر جهت مسابقه سرعت ساخته شد. تمامي هزينه هاي مسابقات و ساخت پيست از طرف خود علاقه مندان و شركت كنندگان پرداخت شد. فعاليتها در محوطه اي كه از سوي تربيت بدني به هيات اتومبيلراني اختصاص داده شده بود انجام مي گرفت. اما پس از مدتي قسمت اعظمي از اين زمين حصار كشي وبه پيست دوچرخه سواري اختصاص داده شد بدون اينكه مساحت لازم جهت پيست اتومبيلراني در نظر گرفته شود. در سال 86 نيز نه تنها پيست خاكي موجود آسفالت و مجهز نشد بلكه قسمتي از آن نيز تخريب ، حصار كشي و به سالن دو ميداني اختصاص داده شد.
پس زحمت چندين و چند ساله كساني كه خاك و آفتاب اين زمين را خورده اند چه ميشود؟ (دوندگي جهت اين ورزش به 4 الي 5 سال پيش بر مي گردد) آيا هيچ كدام از مسئولين حاضرند يك 5 ريالي از حيب خودشان در اين زمين بيندازند. اين در حاليست كه بالغ بر 15 ميليون تومن از جيب عده اي جوان علاقه مند اين رشته صرف شد تا اين ورزش پايه ريزي شده و جا بيفتد. آيا يكي از مسئولين آمدند ببينند روزي كه يك مسابقه در پيست برگزار مي شد كميته برگزاري از 6صبح تا 4 بعد از ظهر در آن بيابان برهوت چه مي كند؟
آيا هيچ كدام از مسئولين خبر دارند كه اتومبيلرانان يزد بدون داشتن يك پيست استاندارد و با صرف فقط چند ساعت تمرين در پيست تهران (در روز قبل از مسابقه) در مسابقه قهرماني كشور مقامهاي پنجم ششمي مي گيرند؟
آيا كسي شنيد درد دل جامعه اتومبيلراني يزد را در روز 30 آذر 86 در پاركينگ پارك كوهستان. گردهمايي آرام و مظلومانه اي كه توسط نگهبانان پارك سركوب و به تفرقه كشانده شد. آيا مسئولين خبر دارند از اتومبيلهايي كه با صرف چندين ميليون تومان هزينه فقط براي مسابقات ريس آماده شده اند و جايي براي عرض اندام و افتخار آفريني ندارند؟
چرا هنوز با ديدي سنتي و پوسيده به اين ورزش نگاه مي شود و يا اينكه اصلن اين ورزش جايي در بين ورزشها ندارد و اصلن داخل ورزش حساب نمي شود.
مگر نه اينست كه يك اتومبيلران براي يك مسابقه دو ساعته چندين ساعت بدنسازي مي كند؟ مگر نه اينست كه يك اتومبيلران فعاليت مغزي را در حين يك مسابقه انجام مي دهد. پس آيا جز "ورزش تمام عيار" نامي ديگر برازنده اين رشته است؟ و اگر همين است پس چرا اين همه بودجه مملكت در رشته هاي ديگر بي ثمر دور ريخته مي شود در حاليكه اتومبيلرانان از هيچگونه امكاناتي برخوردار نيستند؟؟

یزدفردا