در آســــیای زمین آمدم  کویر    شدم                       در آسیاب و ظروفِ زمان    خمیر شدم

در آفــــــتابم و دورم از آبِ اقیانوس                       تـنور داغ به جانم زد و فطــــــیر شدم

به پیش هجمه ی توفنده ماسه و بادم                       به  اسـتـــــقامتِ  مردانه    ناگزیر شدم

چه قدرفاصــــــــله دارم به آبی نقشه !                    ولی     چگونه   ببین  باز  دلپذیر  شدم!

میان یک برهوتی  نشسته ام ، اینجا !                    زپایداری     و   اسـتادگی   دلیــــر شدم

قنات وقلعه و خشت است درقباله ی من                 رفیـق      وغرق    تماشـای بادگـیر شدم

همیشه دست و نگاهی برآسمانم  هست!                 بقصد   فیض  به  درگاهِ  مسـتـجیر  شدم

دو  جرعه آب ز زاینده رود ،   نوشیدم                 وسالهاست   کزین  چشمه  سا ر ، سیرشدم
 
همینکه  ابر  بهاری  به  روی  من  بارید            بهار    گــونه   و   انـــگار   آبگیــــر  شدم

بپای  سرو کهنسا ل خود ،    سرافرازم             به   شــیر کوه         بلندای  بی  نظیر  شدم

نصیب ما و تو این بود(بیکی)  ازعالم!                 تویی   مسافر   و    من    مانده ی   مسیر شدم