میراث داران و میراث خواران فرخی یزدی

تقریبا یک سال پیش در وبلاگ دات بلاگفایی ام نوشتم که قریب به اتفاق نشریات یزدی حتی به درد شیشه پاک کردن هم نمی خورند، خیلی بحث شد و حتی خانه به اصطلاح مطبوعات یزد هم بیانیه شدید الحنی برعیله من و دیگر وبلاگ نویسان داد و وبلاگ نویسی را منکوب و رقیب مطبوعات دانست. اما سرانجام بازهم شیشه ها با نشریات دیگری تمیز شدند.
دلایل زیادی برای این دیدگاهم دارم، نم دانم تا کی برخی آقایان مدیرمسئول و صاحب رسانه به سلام و علیک مدیر دوزاری دلخوشند. گله می کنیم مردم یزد مطبوعه نمی خوانند!
اُستاد لطفا شما بگویید چه بخوانند؟
آیا خواندن مجموعه اخبار روابط عمومی ادارت دولتی هم هم یک کار روزنامه نگای نامیده می شود؟
مهمترین دلیلی که باعث شده مردم یزد بر گفتار بیشتر از نوشتار تکیه کنند فقر نوشتاری بوده ست.
نمونه اش مسئله انتخابات است، کدام نشریه یزدی را سراغ دارید که در این زمینه بسیار حیاتی و مهم مملکت وآینده به غیر از اظهارنظرهای تکراری مسئولین ذیربط به تحلیل موضوع پرداخته باشد.
مگر نه این است که اظهارات دعوت به مشارکت مردمی آقایان امام جمعه و استاندار را "تیتر یک" می کنیم، هنوز چاپ نشده به دفترشان اطلاع می دهیم و ...و اسمش را می گذاریم روزنامه نگاری ؟
مگر نه این است که حواسمان هست کلمه ای کج ننویسیم که خدای نکرده حاج آقا نشود و برخی پرینت خبرمان را نگیرند وشب و نصفه شبی ببرند دم در خانه حاج آقا تحویل دهند و فردایش حاجی به جای دو خط، نیم خط با ما حرف بزند؟
اگر فرخی یزدی می دانست ما جماعت، میراث خوار او هستیم تا میراث دار، از به کار بردن پسوند "یزدی" در کنار نام "فرخی" دوری می جست...