یزدفردا

جهاد سازندگی واقعا از آن دسته نهادهایی است که آبادانی و سازندگی را به روستاها و حتی شهرهای کوچک برد. یک نفر روستایی که به جهاد مراجعه می کرد، واحدهای آبرسانی، برق رسانی، راهسازی و … در یک جا جمع شده و پاسخگوی او بودند.

در سال ۱۳۷۹ بود که ‌وزارت جهاد سازندگی در وزارت کشاورزی ادغام و این روزها یک نفر عضو شورای اسلامی روستا و دهیار برای خدمت گرفتن باید به وزارت خانه هایی از قبیل راه و شهرسازی، نیرو و … مراجعه کند که درک درست و جامعی از بافت روستایی و نیازهای آن ندارند.

عمده زیرساخت هایی هم که امروزه در روستاها می بینیم یادگار همت جهادگرانی است که با کمترین هزینه و بوروکراسی اداری، در آنجا ایجاد نموده و آب، برق و راه را تا قلب مناطق دورافتاده برده اند بدون برگزاری مناقصات پر هزینه، به کارگیری پیمانکارانی که سود بالاسری آنها از اصل هزینه یک پروژه بالا می زند و تجهیز کارگاه هایی که هنوز راه نیفتاده، تعطیل می شوند.

یادمان باشد که کاروان پیشرفت کشور از دروازه روستاها و مناطق مولد می گذرد نه از اتوبان ها و شهرهای پر زرق و برق و این همان راهی است که چین و مالزی در آسیا و کشورهای اسکاندیناوی در اروپا آن را طی کرده اند.

محمد زاده رحمانی/ ۲۷ خرداد ماه ۱۴۰۲