آیا کسی هست که اجرای قانون را حق جمهوری اسلامی و حق مردمی که ولی نعمتند، نداند ؟!
درود خدا بر امیرمومنان علی علیهالسلام فاتح خیبر ، که در حکمت ۱۸ نهجالبلاغه فرمودند:
" حق را خوار كرده ، باطل را نيز يارى نكردند "
پس بنابر حکمت نهجالبلاغه شریف " تمدن اسلامی نیاز به نوشتن دارد ، نیاز به انسانهایی دارد که بیتفاوت نباشند "
هرگاه اجرای قانون با مانع مواجه شود، آیا قانون ، قانون گذار و مجری به اسارت نرفته اند؟
مگر می توان دلیلی تراشید تا بتوان در مجلس شورای اسلامی قانون گذار، قانون را متوقف نمود و میکروفن نماینده مردم را قبل از پایان وقتش بست و نماینده را در سلول انفرادی «میکروفن بسته» زندانی کرد؟!
نماینده، وکیل مردم است نه اسیر و زندانی. نماینده ای که میکروفنش باز نباشد، اگر خودش منفعل است در حق موکلانش جفا کرده و اگر هیئت رئیسه توان و تحمل باز گذاشتن میکروفن وی را ندارد ، در حال جفا کردن بر موکلان و ولی نعمتان خود هستند.
توقع بیجایی است که :
در مجلس شورای اسلامی همان گفتمان و مشورت که نهجالبلاغه آن را بهترین پشتیبان میداند، موج بزند؟!
توقع بیجایی است که :
قانون گذار، قانون را رعایت کند؟!
توقع بیجایی است که :
وقتِ در اختیارهرنماینده کنترل و در صورتی که وقت تمام شد، اقل حرمت رایدهندگان رعایت و در اقل ادب گفته شود : «وقت شما تمام است» و سپس میکروفن بسته شود ؟!
میکروفن باز اگر نتواند منطق ها را روشن کند ! قانونها و نظارتهای بهتری را پیاده کند، حقانیت گفتمانی را ثابت نماید، میکروفون بسته میتواند؟!
آئین نامه داخلی مجلس ابزار پیاده سازی گفتمان و شور نیست ؟! اگر آئین نامه به هر دلیلی رعایت نشود، آیا بی قانونی نشده و مجلس، از شور و شورائی بودن خارج نشده است ؟!
مولی متقیان، فاتح خیبر علیهالسلام در حکمت ۲۱۱ فرمودند: و آن كس كه با رأى خود احساس بىنيازى كند به كام خطرها افتد.
در شورا آنکه :
بیشتر از همه حرف میزند، اگر رئیس باشد شورا را از شورایی انداخته و در حال هدایت افکار است، اگر عضو باشد امید به ادا شدن حق شورایی شورا با ریاست آن رئیس بیشتر است. در شورا آنکه بتذکرات گوش نمیدهد یا مانع سخن گفتن دیگران میشود، اگر رئیس باشد به خوی دیکتاتوری نزدیک شده، اگر عضو باشد یعنی از قدرت مباحثه اش کاسته، از منطق دور شده است. در شورا آنکه سوالی، تذکری برای فراموش نشدن قانون بیان می کند، اگر رئیس باشد در حال جذب مشارکت زیر سایه قانون است، اگر عضو باشد با شجاعت پیمودن راه قانون را مطالبه کرده است. باید منصفانه نشست و کلاه را قاضی کرد، تا روشن شود آنکه بی قانونی کرده و آنکه بی قانونی را برنتافته، چه بنامیم؟ براستی معتقدیم که «مجلس خانه ملت است»؟!
آیا آقای صباغیان، نماینده حوزه مهریز سوال قانونی و بجایی از رئیس مجلس داشت که : «بر اساس کدام ماده آیین نامه داخلی مجلس امکان تذکر و اخطار نمایندگان بسته شده است؟». آیا اعتراض شدید نماینده مردم بافق در بسته شدن میکروفن، درحالی که طبق قانون هنوز وقت داشت ، بجا بود؟ کجای قانون به آقای قالیباف بعنوان رئیس مجلس اجازه میدهد که ابزارهای نمایندگان را از ایشان بگیرند ؟! در حالی که این نمایندگان کسانی هستند که توانسته اند ولینعمتان خویش را متقاعد نمایند تا با وجود سایر رقبای انتخاباتیشان، فرصت در حال گذر چون ابرها را بدست آورده، طبق قانون مملکت اسلامی با میکروفن باز، توان خود را برای انجام وظیفه بگذارند. مگر میشود ابزار تذکر و اخطار را از نماینده گرفت؟! گرفتن این ابزار به معنای انسداد راه انجام وظیفه نماینده نیست؟!
اما چه پایانی بهتر از تقدیم کردن حکمت ۲۹۸ نهجالبلاغه به آقایان قالیباف و صباغیان و در راس آن مردم عزیز که حضرت فرمودند: كسى كه در دشمنى زياده روى كند گناهكار، و آن كس كه در دشمنى كوتاهى كند ستمكار است، و هر كس كه بىدليل دشمنى كند نمىتواند با تقوا باشد.
محمد مهدی علیزاده فلاح