پس از مدتی خانه نشینی توفیق اجباری شد به خیابان بروم در دیوار شهر پرشده بود ازتوصیه به (صبر وفایده وثواب بردباری)

به دوستی که لطف کرده وچله نشینی ام را شکسته بود گفتم معمولا (صبر) و (خداصبرتان بدهد) در افواه عمومی در ابتلا به آزمون و بربلا و مصیبت نازل شده است چه خبر شده؟

شاید خوش سلیقگان که با منت بر مردم بی هویت (باپوزش ازمردم دانا ومتدین) از آنها نقل قول کردم درحال( هویت سازی) هستند.....

با خنده طنازانه گفت: شاید فهمیده اند که چه بلایی بوده که برسر ما نازل شده اند ویا چه مراقبان و(غلاظ وشدیدی) برای جلسه ازمون هستند که ترکه ی ادب به دست ناظر جلسه امتحان گشته اند
لبخند تلخی زدم وگفتم ترک عادت موجب مرض است عمری در جلسات عزا وماتم سرایی مردم بوده. سرخوشانه (پاکت) شادی رابین اهل خانه خودشان تقسیم کرده اند.

گفت هیس تکفیرت می کنند الان می گویند صبر اموزه دینی ومثل روزه و ده ایه وحدیث ...
گفتم خودم نوشتم افواه عمومی و ضمنا
کفرچومنی گزاف وآسان نبود...
کاش می فهمیدند
شادی نشاط امر به تلاش وشادابی وسازندگی
دادن روحیه وامید امروز از همه چیز واجب تراست وپسندیده اما ....مفهوم وتفسیرشان از شادی با شادی ما توفیر می کند
کاش یک جو هنر وسلیقه کنار خزینه پرپولشان بود ودایره خودی ها ونگاه شان را وسیع تر می کردند
محمدعلی وزیری

  • نویسنده : یزدفردا
  • منبع خبر : خبرگزاری فردا